سیب سرخی افتاد
درکنار قبرم
ناگهان لبخندی
ازسرهمدردی
دلربایی می کرد،
او مرا می خواند
مرده بودم جانا!
درتنم جان روئید
اوکه خود روح الله،سارق روحم بود
لیک درمرز وجود،هردو تا یک روح بود…
حامد نوروزی

 640 بازدید

امتیاز بدهید

نظر

  • هنوز نظری ندارید.
  • افزودن دیدگاه