شعر دوبیتی315/ حسن مصطفایی دهنوی

هر كه مي پويد  به راه و جنبه  جسماني اش

خار  پاي ملت است، آن فطرت  ناداني اش

حضرت عيسي بن مريم را ،كه بردارش بزد

ويليام   رومي   از   آن  جنبه   نفساني  اش

٭٭٭

فرد  نادان  پي  بَـرَد   بر  جنبه  شيطاني  اش

هر  كه انسان است ، پويد  ره سبحاني اش

ميثم تمار  را  ،مردم  چو  بر  دارش   زدنـد

كم نشد ، آن  جنبه  روحاني  و عرفاني اش

٭٭٭

هر كه  دل  بندد به پاي  فطرت شيطاني اش

عاقبـت  گـردد   فـداي  جنبه  نفساني  اش

سلسله   نفساني  است ،فطرت  بي  باك آن

هي  فزونتر مي كند ، آن سلسله جنباني اش

٭٭٭

داد  از  آن  فرد  بي دين ، داد  از ناداني اش

فكر  آن نَبـوَد به جز بر  جنبه  جسماني اش

فكر  آدم  رو به جهل است، ولي نادانتر آن

عقل آن كي مي رسد ،بر جنبه  رحماني اش

٭٭٭

هر  كه دانا دل  بُـوَد ، از جنبه  روحاني اش

خويش را بسپارد آن بررحمت رحماني اش

مرد  دانا  دل  نـبندد  دل، به باد اين  جهان

چون خدا  گفت ،  اين  جهان  را  فاني اش

٭٭٭

نسیم گلشن   حسن مصطفایی دهنوی