شعر دوبیتی 398/ حسن مصطفایی دهنوی

ما  ناطق   احكام ، زِ   گفتار  خداييـم

از گفته شيطان صفتان، دور وجداييـم

بر  ذكر  خداوند  جهان  در  ره توحيد

بيهوده  نباشد، به رهش  نوحه سراييـم

٭٭٭

بر  ملت   دانـا  دل ، ما  قافله سالاريـم

بر  فعل   بـد  مردم ، آماده    پيكاريـم

ما خوب و بد دنيا ،ديديم  جدا  از  هم

با فعل  نكوكاران ،همراه و همكاريـم

٭٭٭

بر  نيك و  بد  دنيا ،معياري  از  آثاريم

از كار گنهكاران ،وارسته و هوشياريم

بر  خلق  خدا   اصلاً ،  آزار  نداديم   ما

هر چند كه از مردم،پيوسته در  آزاريم

٭٭٭

ما قافله سالار  به  خلقيم ،در   اين  باغ

بيرون  ببريم اين همه ي خلق زِ باتلاق

راهي   بنموديم  كه  مردم  بروند   پيش

تا  بر  سـر آنها  نـخورد،ضربـه  شـلاق

٭٭٭

اي     تـو   خـداونـد    جهان     قديـم

قابـل   وحـي  ات   نَـبُوَد    زر  و سيم

گنج  جهـان   قابـل   وحـي ات   نـشد

وحـي   تو   آمـد ، به  مسيـح  و كليـم

٭٭٭

نسیم گلشن    زنده یاد حسن مصطفایی دهنوی