شعر دوبیتی 356/ حسن مصطفایی دهنوی

پاكي و حُسن  خـدا  داده ،اگر نيست  به زن

سـر برهنـه  به سـر كوچه و  بازار  به  هيچ

آبـرومندي   زن   عفـت  و   پاكـي    بُوَدش

زيور و زينت  و دست بند گلنار ،   به هيچ

٭٭٭

چشمه ي  ذوق زن است، مرد  بَـرَد در خطا

مي كندش  اتصال ، رُقعـه همان   هر دو تا

مي نگرن  ذوق  خود،بي خبر  از  حكم حق

واي  بر آن مرد و زن ،گر  به تمامين  خطا

٭٭٭

چاشني  تحريك مرد ،عشوه  چشم زن است

گر  نبود  با  نگاه  ،فعل  خطا كردن  است

مرد و زن  به يك نگاه ،گر به  هم  آويختند

آتش   سوزنده اي  ،بر  همه ي  ميهن است

٭٭٭

مايه  عشق  و فساد ،منشاء  ذوق  زن  است

ذوق ،زن و مرد را  رو به  هم  آوردن است

مرد  هوسباز   گيج ،بي خبر  از حكم  حق

حكم كه نشناخته ، طوق زنش گردن است

٭٭٭

هركه برخال وخط وغمزه زن،خوش بين است

آن سبك مغزبُـوَد ، بي خرد  وتمكين است

حالت عيش  به زن را  ، كس  اگر تجربه كرد

عقربي  مي بُوَد  آن،مي گزد و شيرين است

٭٭٭

نسیم گلشن   حسن مصطفایی دهنوی